Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: C₂H₇NO₃S
- Numer CAS: 107-35-7
- Masa molowa: 125.15 g/mol
- Forma: proszek
- Czystość: 100%
- Inne nazwy: 2-aminoetanosulfonowa kwas, kwas aminoetylosulfonowy, L-tauryna, (2S)-2-aminoetanosulfonowy kwas
Zastosowania
- Używana jako składnik w roztworach buforowych w badaniach biochemicznych – stabilizuje białka i błony komórkowe podczas izolacji.
- Stosowana w syntezie związków farmaceutycznych jako prekursor do modyfikacji cząsteczek o działaniu przeciwdrobnoustrojowym.
- Zawarta w roztworach do kontaktowych soczewek – działa jako osmoregulator, chroniąc komórki przed uszkodzeniem.
- Wykorzystywana w przemyśle kosmetycznym do produkcji środków do mycia oczu i skóry – łagodzi podrażnienia spowodowane detergentami.
- Zastosowanie w badaniach nad układem antyoksydacyjnym – neutralizuje nadtlenek wodoru i chlorany w środowisku komórkowym.
Specyfikacja
Opakowanie: 250 g proszku. Przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, w szczelnym pojemniku, z dala od bezpośredniego światła słonecznego. Temperatura przechowywania: 15–25 °C. Produkt higroskopijny – wymaga ostrożnego otwierania po dłuższym przechowywaniu.
Najczęściej zadawane pytania
Jak wykorzystać L-taurynę w przygotowaniu buforu do stabilizacji białek membranowych?
L-tauryna jest stosowana w buforach do izolacji białek błonowych ze względu na właściwości osmoregulacyjne. Dodaje się ją w stężeniu 5–20 mM do roztworu ekstrakcyjnego, co zmniejsza denaturację białek pod wpływem stresu osmotycznego. Jej obecność poprawia rozpuszczalność hydrofobowych frakcji białkowych. Używa się jej szczególnie w przypadku wrażliwych receptorów błonowych.
Czy L-tauryna jest rozpuszczalna w wodzie i jakie ma właściwości termiczne?
L-tauryna charakteryzuje się wysoką rozpuszczalnością w wodzie (powyżej 500 g/L w 20 °C), co ułatwia przygotowanie stężonych roztworów roboczych. Topi się z rozkładem w temperaturze około 300 °C. Nie rozpuszcza się w organicznych rozpuszczalnikach typu aceton czy etery. Czy wiesz, że… L-tauryna jest jedynym znanym aminokwasem z siarką, który nie uczestniczy w biosyntezie białek, ale pełni funkcje regulacyjne?
Czym różni się L-tauryna od taurynowych związków powierzchniowo czynnych?
L-tauryna to związek endogenny, podczas gdy taurynowe surfaktanty (np. sodowe taurynowe) to pochodne kwasów żółciowych używane jako detergenty. Nie wykazuje działania myjącego, a jej działanie fizjologicne opiera się na ochronie komórek. W pracy laboratoryjnej wymaga osobnych warunków przechowywania niż związki agresywne chemicznie. Nie klasyfikuje się jako substancja niebezpieczna według CLP.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych tej substancji (CID 1123). Zawiera dane spektroskopowe, toksykologiczne i informacje o interakcjach. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Przegląd zastosowań, metod produkcji i właściwości. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Według rozporządzenia REACH (WE) 1907/2006 — informacje o bezpieczeństwie, klasyfikacji GHS i oznaczeniu substancji.
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Klasyfikacja, oznaczenie i pakowanie substancji chemicznych. Substancja nie podlega klasyfikacji jako niebezpieczna (brak kodów H/P).
⚠ UWAGA: Produkt chemiczny wyłącznie do zastosowań technicznych, laboratoryjnych lub przemysłowych. NIE NADAJE SIĘ DO SPOŻYCIA przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest lekiem, suplementem diety ani kosmetykiem. Przed użyciem zapoznaj się z kartą charakterystyki (SDS). Stosowanie wymaga odpowiednich środków ochrony osobistej (rękawice, okulary, wentylacja).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.